head-banpongkratinglang-min
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
วันที่ 8 ธันวาคม 2021 10:42 PM
head-banpongkratinglang-min
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
ผอ13

นางสาวสุภาพร เทพสวัสดิ์

ผู้อำนวยการ โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง

ประวัติของโรงเรียน

โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลบ้านบึง อำเภอบ้านคา จังหวัดราชบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งโรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่างเริ่มก่อตั้งขึ้นครั้งแรก  เมื่อวันที่  16  พฤษภาคม  พ.ศ.  2516  และเปิดทำการเรียนการสอนเป็นครั้งแรก  โดยได้รับความร่วมไม้ร่วมมือจากประชาชน ชาวบ้าน ผู้ใหญ่บ้าน ในหมู่ที่ 2 และชาวบ้านในหมู่บ้านใกล้เคียง  โดยได้รับความอุปการะจาก ผู้ใหญ่ ดง บุญเลิศ  นายสำรวย  อำพัน และนายเทพ  เทียมเทศ  ได้ร่วมกับชาวบ้าน ร่วมสร้างเป็นอาคารเรียนของโรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง เป็นอาคารเรียนชั่วคราว  โดยการใช้หลังคามุงสังกะสี   เสาไม้เนื้อแข็งไม่ตีฝา ผนังกำแพงอาคารยังไม่มี โดยใช้งบประมาณเงิน ในการก่อสร้างอาคารชั่วคราวนี้เป็นเงินประมาณ  20,000 บาท  แล้วใช้ชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง”
พื้นที่ที่ดินของโรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง มีพื้นที่อยู่ประมาณ  24  ไร่  3  งาน  75  ตารางวา  ซึ่งได้รับอุปการะจากผู้ใหญ่ใจดี คือ  นายประยงค์  จะเนีย  เป็นเจ้าของที่ดินและได้ยกที่ดินของตน ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของโรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง และได้ให้โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง นี้เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่  1  จนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่  6 ซึ่งในปัจจุบันมีการบริหารจัดการอยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1   แต่ในปัจจุบัน ทางโรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง ได้เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น อนุบาล 2 อนุบาล 3 และ ประถมศึกษาปีที่ 1 จนถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 นั้นเอง

ที่ตั้งของ โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง

โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 2 ตำบลบ้านบึง อำเภอบ้านคา จังหวัดราชบุรี  รหัสไปรษณีย์  70180 ห่างจากตัวจังหวัดราชบุรี ประมาณ 75 กิโลเมตร

ขนาดของโรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง เป็นโรงเรียนขนาดกลาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ มีหมู่บ้านในเขตบริการ หมู่2,  10, 12

ปรัชญาของโรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
ปญญา  โลกสมิ  ปชโชโต :  ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก

วิสัยทัศน์ (VISION)
นักเรียนมีความรู้คู่คุณธรรม นำสู่ทักษะชีวิต ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ได้มาตรฐานเทียบเคียงมาตรฐานการศึกษาของชาติ

พันธกิจ  (MISSION)

  1. พัฒนานักเรียนให้มีความรู้ ความสามารถตามมาตรฐานหลักสูตรสถานศึกษา
  2. พัฒนานักเรียนให้มีวินัย คุณธรรม จริยธรรม และคุณลักษณะอันพึงประสงค์
  3. ส่งเสริมให้นักเรียนมีทักษะชีวิต ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
  4. พัฒนาบุคลากรตามมาตรฐานวิชาชีพ
  5. พัฒนาหลักสูตรให้ได้มาตรฐานเทียบเคียงมาตรฐานชาติ

เป้าประสงค์  (GOAL)

  1. นักเรียนได้รับการพัฒนาด้วยหลักสูตร และกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่มีคุณภาพ
  2. นักเรียนมีวินัย คุณธรรม จริยธรรม และคุณลักษณะอันพึงประสงค์
  3. นักเรียนมีทักษะชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
  4. บุคลากรได้รับการพัฒนาตามมาตรฐานวิชาชีพ และพัฒนาตนเองให้เป็นครูมืออาชีพ
  5. สถานศึกษามีหลักสูตรที่ได้มาตรฐานเทียบเคียงมาตรฐานการศึกษาของชาติ

อัตลักษณ์  :   ยิ้มใส ไหว้สวย
ยิ้มใส  นักเรียนทุกคน มีรอยยิ้มสดใส  แสดงถึงสุขภาพกายแข็งแรง  และสุขภาพจิตดี  มีอุปนิสัยร่าเริง มีความสุขในการมาโรงเรียน  และมีความพร้อมในการเรียนรู้ตลอดเวลา ไหว้สวย ครูเป็นแบบอย่างที่ดี  นักเรียนทุกคนมีกิริยาการไหว้ที่อ่อนน้อม สวยงามตามมารยาทไทย

เอกลักษณ์
ดำเนินชีวิตด้วยความพอเพียง

สีประจำโรงเรียน  คือ สีฟ้าและสีชมพู
สีฟ้า หมายถึง ความสดใส
สีชมพู หมายถึง ความรักและความอบอุ่น

นโยบายโรงเรียน

  1. พัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ ให้บรรลุจุดหมายของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ   พ.ศ. 2552 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2548
  2. พัฒนาการเรียนการสอนและจัดกิจกรรม เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนมีความรู้ เกิดสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน และคุณลักษณะที่พึงประสงค์ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 ตลอดจนส่งเสริมแนวทางวิถีชีวิตแบบประชาธิปไตย
  3. พัฒนาคุณธรรม จริยธรรมของครู และบุคลากร เพื่อการปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีของนักเรียน และประชากรในท้องถิ่น
  4. ลดอัตราการขาดเรียนของนักเรียน โดยเน้นความร่วมมือระหว่างผู้ปกครองกับโรงเรียน ในการจูงใจติดตามและควบคุมการเรียนการสอนของนักเรียนอย่างใกล้ชิด
  5. ปรับปรุงประสิทธิภาพการสอนของครู โดยสนับสนุนให้ครูผลิต จัดหาและใช้สื่อประกอบการเรียนการสอนทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้
  6. เน้นการจัดนิเทศภายในให้มีประสิทธิภาพ โดยกำหนดรูปแบบ และขั้นตอนอย่างชัดเจน และดำเนินการนิเทศอย่างสม่ำเสมอ
  7. เร่งรัดปรับปรุงข้อมูลสารสนเทศของโรงเรียนให้มีความถูกต้อง และปัจจุบันโดยอาศัยเครื่องมือทางเทคโนโลยี เช่น การเก็บข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์
  8. เน้นการแก้ปัญหาสภาพแวดล้อมของโรงเรียน ความสะอาดของอาคารสถานที่ บริเวณการปลูกไม้ดอก ไม้ประดับ เพื่อสร้างบรรยากาศให้ร่มรื่น
  9. ส่งเสริมให้ครูและนักเรียนได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชน และร่วมกิจกรรมต่างๆ ของชุมชนและโรงเรียน
  10. ปรับปรุงการเรียนการสอนให้ทันสมัยยิ่งขึ้น โดยใช้สื่อ เครื่องมือ และเทคโนโลยีทันสมัย เช่น ห้องสมุด ห้องวิทยาศาสตร์ ห้องคอมพิวเตอร์
  11. ส่งเสริมให้องค์กรท้องถิ่น กรรมการสถานศึกษา ให้เข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาโรงเรียนอย่างจริงจังและต่อเนื่อง เพื่อความเจริญก้าวหน้าของโรงเรียนอย่างยั่งยืน
  12. ส่งเสริมสุขภาพและพลานามัย ให้มีสุขภาพและร่างกายแข็งแรง ส่งเสริมกิจกรรมการเล่นกีฬา กิจกรรมเข้าจังหวะ กิจกรรมกายบริหาร

สมรรถนะสำคัญของผู้เรียน

  1. ความสามารถในการสื่อสาร
  2. ความสามารถในการคิด
  3. ความสามารถในการแก้ปัญหา
  4. ความสามารถในการใช้ทักษะชีวิต
  5. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี

คุณลักษณะอันพึงประสงค์

  1.  รักชาติ ศาสน์ กษัตริย์
  2. ซื่อสัตย์สุจริต
  3. มีวินัย
  4. ใฝ่เรียนรู้
  5. อยู่อย่างพอเพียง
  6. มุ่งมั่นในการทำงาน
  7. รักความเป็นไทย
  8. มีจิตสาธารณะ

นานาสาระ

เรื่อง อนุสาวรีย์เทพีแห่งเสรีภาพ

ถ้าพูดถึงสหรัฐอเมริกา ต้องนึกถึงอนุสาวรีย์เทพีแห่งเสรีภาพ ที่ตั้งอยู่ในกรุงนิวยอร์ก หรือ ณ ที่ เกาะลิเบอร์ตี ของรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งเรียกในภาษาอังกฤษเรียกว่า Statue of Liberty หรือ Liberty Enlightening the World เป็นอนุสาวรีย์ที่แสดงให้เห็นถึงการระลึกถึง หรือเป็นเสมือนของขวัญชิ้นใหญ่ และสำคัญมากที่ชาวฝรั่งเศสมอบให้ชาวอเมริกัน เพื่อเป็นที่ระลึกในการเฉลิมฉลองวันชาติของคนอเมริกันครบ 100 ปี เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2419 มีการส่งมอบให้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2429 และรับมอบโดยนายโกรเวอร์ คลิฟแลนด์ ซึ่งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐ ฯ ในขณะนั้น

เทพีเสรีภาพ เป็นการสร้างด้วยการหล่อด้วยโลหะสำริด เป็นภาพจำลองของเทพีลิเบอาร์ตาส ซึ่งเป็นเทพีแห่งเสรีภาพของชาวโรมัน มีการห่มด้วยเสื้อคลุม ชูมือขวาไว้เหนือศีรษะพร้อมกับถือคบเพลิง มือซ้ายถือแผ่นจารึกคำประกาศอิสรภาพของคนอเมริกัน มีการสลักตัวอักษรไว้ว่า ‘JULY IV MDCCLXXVI’ หรือหมายถึง วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319 (ค.ศ. 1776) ภาพเทพีที่เห็นจะมีลักษณะเท้าข้างหนึ่งผูกติดอยู่กับโซ่ที่ขาด ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความที่ได้หลุดพ้นจากการเป็นทาส บนศีรษะของเทพีจะสวมมงกุฎ 7 แฉก ซึ่งเป็นสัญญาลักษณ์ของทะเลทั้ง 7 หรือหมายถึงทวีปทั้ง 7 ภายในตัวอนุสาวรีย์จะสร้างเป็นบันไดวนให้สามารถเดินเข้าไปชมภายในได้รวมทั้งหมด 162 ขั้น เป็นแนวการสร้างของ เอดูอาร์ด เดอ ลาบูลาเย ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ ฝรั่งเศส เพื่อให้เป็นการระลึกถึงสายสัมพันธ์ของคนอเมริกัน และคนฝรั่งเศสที่ทำหารรบในระหว่างการปฏิวัติอเมริกัน เป็นการออกแบบโดยนายเฟรเดรีค โอกุสต์ บาร์โทลดี โครงร่างภายในที่เป็นเหล็กออกแบบโดย นายเออโน วียอแล-เลิ-ดุก และ นายกุสตาฟ ไอเฟล ซึ่งก็เป็นผู้เดียวกับที่ออกแบบหดไอเฟล ที่อยู่ในกรุงปารีส ฝรั่งเศสนั้นเอง ส่วนตัวฐานของเทพี ฯ สร้างโดยคนอเมริกันเอง และจารุกโคลงซอนเนต์ของกวีชาวอเมริกัน เอมมา ลาซารัส มีเนื้อหาเป็นการต้อนรับผู้อพยพที่ทะยอยเข้ามาสู่อเมริกาอยู่ตลอดเวลาในขณะนั้น

สาเหตุที่ชาวฝรั่งเศสมอบเทพีเสรีภาพ

เนื่องจากคนฝรั่งเศสมีความชื่นชมในคนอเมริกันที่มีความกล้าหาญ และรวมตัวกันลุกขึ้นสู้กับสหราชอาณาจักร (อังกฤษ) เพื่อประกาศอิสราภาพไม่ขึ้นต่ออังกฤษได้สำเร็จ และไม่เป็นประเทศเอกราชในที่สุด ชาวฝรั่งเศสจึงได้ร่วมบริจาคเงินเพื่อช่วยกันสร้างและมอบให้คนอเมริกันเพื่อเป็นที่ระลึก และเป็นเกียรติไปพร้อมกัน 

การขนส่งจากฝรั่งเศส

ในการขนส่งมายังอเมริกานั้น เนื่องจากความใหญ่โตของเทพี จึงต้องแยกส่วนออกแล้วมาประกอบขึ้นภายหลังเมื่อถึงอเมริกาแล้ว โดยมีชิ้นส่วนทั้งสิ้น 350 ชิ้น ซึ่งต้องทำการประกอบขึ้นใหม่โดยใช้เวลาในการประกอบถึง 4 เดือน ส่วนตัวฐานของเทพีนั้นสร้างเสร็จโดยชาวอเมริกันในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2429 ซึ่งถ้าจะเรียกว่าเสร็จโดยสมบูรณ์จริง ๆ ก็ได้แก่ วันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2429 เนื่องจากเป็นการตอกหมุดยึดฐานตัวสุดท้ายที่สมบูรณ์จริง ๆ

ในปี พ.ศ. 2527 องค์การยูเนสโก ก็ประกาศให้อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ เป็นมรดกโลก ทุกวันนี้ได้มีนักท่องเที่ยวได้ไปเยี่ยมชมแล้วกว่า 3.2 ล้านคน (สถิติในปี พ.ศ. 2552) หลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยายนทางการสหรัฐ ฯ ได้สั่งปิดอนุสาวรีย์ และเกาะลิเบอร์ตีเป็นการชั่วคราวเพื่อป้องกันเหตุซ้ำสอง และได้เปิดอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 เพื่อให้ผู้สนใจเข้าชมได้ แต่มีการจำกัดจำนวนผู้เช้าชมในแต่ละวัน

ประวัติของการก่อสร้าง

โครงการนี้ได้เริ่มขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2408 หรือ ค.ศ. 1865 โดยชาวฝรั่งเศส ที่ต้องการมอบของขวัญให้แก่คนอเมริกัน เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งความทรงจำที่ดี ในการระลึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างคนอเมริกัน และคนฝรั่งเศสในระหว่างสงครามประกาศอิสรภาพของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยคณะกรรมการซึ่งมี นายเอดดูวาด เดิลาบูลาเยเป็นประธานการปั้นหุ่น โดยมีนักปติมากรรมหนุ่มชื่อนายเฟรเดอริก ออกุสเต บาร์ทอลติ เป็นผู้ปั้นขึ้นมา โดยการอนุมัติของคณะกรรมการฟรองโกอเมริกันเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย ซึ่งทางฝ่ายอเมริกันรับผิดชอบในส่วนที่เป็นฐานราก และได้มีการวางแผนจะขอรับบริจาคเงินค้าใช้จ่ายจากเอกชนประมาณ 25,000 เหรียญ (คิดเป็นเงินไทยประมาณ 5,000,000 บาทในขณะนั้น)

บาร์ทอบติ นักปั้นเริ่มงานของเขาเมื่อปี พ.ศ. 2417 (ค.ศ. 1874) โดยให้มารดาของเขาเป็นนางแบบ เริ่มทำรูปจำลองขึ้นมาก่อนด้วยปูนปลาสเตอร์ สูงประมาณ 9 ฟุต 1 รูป และสูง 36 ฟุตอีก 1 รูป เพื่อเป็นการกำหนดสัดส่วน และแล้วก็มีการกำหนดได้สำเร็จ ด้วยการสร้างด้วยโลหะผสมทองแดงและเหล็กกล้า เพื่อความแข็งแรงของตัวเทพี การวาสแผนเพื่อการดำเนินงานในครั้งนี้อยู่ในการอำนวยการของนาย กุสตาฟไอเฟล ซึ่งเขาเป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส และเป็นผู้ก่อสร้างหอไอเฟลในกรุงปารีส ของฝรั่งเศสมาแล้ว การสร้างอนุสาวร์ย์เสรีภาพครั้งนี้ต้องใช้ทองแดงมากกว่า 300 แผ่น ซึ่งมีน้ำหนักรวมกันถึง 90 ตัน

ประวัติของการก่อสร้าง

ในขณะที่ทางฝ่ายอเมริกัน ก็ได้เริ่มสร้างฐานของเทพีไปพร้อมกัน โดยได้เลือกสถนที่เพื่อการประดิษฐานอนุสาวรีย์ขึ้นที่เกาะเบดโล ซึ่งเป็นเกาะที่ตั้งชื่อตามซึ่งเดิมของเจ้าของ คือ ไอแซค เบดโล โดยเริ่มสร้างฐานเมื่อ พ.ศ. 2424 (ค.ศ. 1881) เมื่อเริ่มงานก่อสร้าง แต่ต้องหยุดไประยะหนึ่ง เนื่องจากขาดเงินหมุนเวียน แต่ต่อมานายโจเซฟ ฟูลิตเซอร์ ผู้มีชื่อเสียงและเจ้าของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กเวิลด์ ได้รณรงค์หาทุนมาเพิ่มโดยการขอรับการสนับสนุนจากมหาชนในปี พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) จึงทำให้งานกลับมาดำเนินไปด้วยดี และฐานเทพีก็สำเร็จได้ในปีนั้นนั่นเอง 

ส่วนของอนุสาวรีย์เทพีได้เดินทางมาถึงอเมริกาและนครนิวยอร์กเมื่อเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1558) โดยการแยกออกเป็นชิ้นส่วนบรรจุอยู่ในหีบใบใหญ่ถึง 214 หีบ เมื่อมาถึงจึงได้นำออกมาประกอบและติดตั้งให้เป็นรูปร่างที่บนป้อมเก่า ที่อยู่ทางปลายสุดของเกาะลิเบอร์ตี ที่เดิมชื่อเกาะเบดโล รูปปั้นนี้มีน้ำหนัก 254 ตัน เป็นรูปปั้นสตรีสวมชุดคลุมทั้งร่างตั้งแต่ไหล่ลงมาจรดปลาเท้า ท่วงท่าสง่างาม ศีรษะสวมมงกุฎ มือขวาถือคบเพลิงชูอยู่เหนือศีรษะ มือซ้ายถือแผนคำประกาศอิสรภาพ ตั้งแต่เวลาเย็นถึงกลางคืนจะมีไฟลุกโชนที่คยเพลิงของเทพีด้วย ทำให้เห็นรูปเทพีเปล่งแสงสว่างไปทั่วทั้งเกาะ ใครที่ไปเยี่ยมชมและยืนอยู่ที่ฐานของเทพีจะมีความรู้สึกได้ถึงความยิ่งใหญ่โตของอนุสาวรีย์เสรีภาพแห่งนี้ได้อย่างชัดเจนทีเดียว

 

โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง