head-banpongkratinglang-min
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
วันที่ 17 กันยายน 2021 1:56 AM
head-banpongkratinglang-min
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
หน้าหลัก » นานาสาระ » บาปบุญคุณโทษ ในแต่ละอย่างที่อาจจะทำให้เกิดและส่งผลในชีวิต

บาปบุญคุณโทษ ในแต่ละอย่างที่อาจจะทำให้เกิดและส่งผลในชีวิต

อัพเดทวันที่ 11 พฤศจิกายน 2020

บาปบุญคุณโทษ ตัวอย่างของบาปบุญและเวรกรรมที่อาจจะส่งผลให้เราได้เกิดขึ้นจริง

บาปบุญคุณโทษ เรื่องเวรเรื่องกรรมเรื่องบาปเรื่องบุญว่าตอนนั้น คุณอัมพรไม่มีอายุประมาณ 26-27 ปีมีครอบครัวมีสามีมีลูกชายคนนึงสามีก็รับจ้างทั่วไปส่วนตัวคุณอัมพรเองก็รับจ้างซักรีดลูกก็ยังเรียนหนังสืออยู่คุณอัมพรกับสามีก็มาเช่าบ้านอยู่หลังโรงพยาบาลจังหวัดพังงาเป็นห้องแถวมีอยู่ทั้งหมด 3 ห้องห้องของคุณอัมพร

ไม่อยู่ตรงกลางห้องด้านซ้ายมือนะไม่มีปัญหาอะไรเพราะว่าคนที่อยู่ก็มีอาชีพคล้ายๆกันกับคุณอัมพรก็คือรับจ้างทั่วไปเหมือนกันแต่ว่าห้องขวามือนะมีมีแต่จะสร้างปัญหาห้องขวามือในเขาอยู่เป็นครอบครัวนะมีพ่อมีแม่มีลูกชาย 2 คนผัวเขาชื่อน่ารักทำงานกรมประมงส่วนเมียชื่อนางสมหมายลูกชายชื่อป้อมกับเปรี้ยวคนนี้

กำลังเรียนนางสมหมายซึ่งเป็นแม่เนี่ยมีอาชีพตัดยางแต่อาชีพหลักและถาวรชนิดเอาเป็นเอาตายก็คือเล่นไพ่ตอนแรกๆที่คุณอัมพรไปเช่าบ้านอยู่ใหม่ๆครอบครัวน่ารักพร้อมทั้งนางสมหมายก็ดีพูดจาดีเคยไปเดินตลาดนัดด้วยกันบางทีถ้าอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากับบ้านอีกห้องที่ว่าเนี่ยทั้ง 3 ห้องก็จะลงแชร์กันทำส้มตำกินกันเพลิน

บางทีถ้ามีอะไรมีอาหารมีวาระอะไรพิเศษพิเศษก็จะพากันไปนั่งใต้ต้นมะขามที่หน้าบ้านเช่านั่นแหละหาอะไรมาทำกินกันเป็นการสมานสามัคคีพวกเราที่เช่าห้องอยู่ด้วยกันนะต่างก็มีไมตรีต่อกันมาตลอดอยู่กันไปเรื่อยๆก็ไม่มีปัญหาอะไรถ้านางสมหมายจะไม่ก่อเรื่องขึ้นมาก่อนคือน่ารักเนี่ยมาเช่าบ้านอยู่หลังโรงพยาบาลพังงา

ก็จริงแต่ว่าตัวนางสมหมายเมียเขาเนี่ยต้องตัดยาง ซึ่งสวนยางของนางสมหมายอยู่ บาปบุญคุณโทษ ความหมาย ที่กะไหลเพราะฉะนั้นนางสมหมายจะต้องไปนอนบ้านแม่แล้วก็จะกลับมาบ้านก็เฉพาะวันเสาร์อาทิตย์มาซักผ้าให้ผัวแล้วก็ลูกทั้งสองคนวันจันทร์ถึงศุกร์นี้ไปอยู่ที่กะไหลสวนยางของนางสมหมายเนี่ยอยู่ติดกับชายคลองห่างจากบ้านประมาณ 10 กิโลเมตร

ตอนเช้าตัดยางทำยางเสร็จก็มีเวลาว่างนางสมหมายก็จะเอาเวลาว่างไปเล่นไพ่ขายยางได้เท่าไหร่เอาไปเล่นหมดเรื่องนี้น่ารักสามีก็รู้จะรู้ก็ไม่ว่ากระไรมิหนำซ้ำยังไปกู้หนี้ยืมสินเขามาเพื่อเอามาสนับสนุนได้นางสมหมายเล่นอีกดารณีกลัวเมียมากกลัวถึงขนาดยอมกราบเมียก็เอาอันนี้เป็นเรื่องจริงนัดนี้ทำงานกรมประมงแต่ละเดือนเงิน

เดือนไม่เคยเหลือพอสิ้นเดือนปุ๊บมีแต่เจ้าหนี้มานั่งคอยอยู่ที่หน้าห้องเงินเดือนไม่เคยเหลือเลยบางครั้งค่าห้องเช่านี่ก็ต้องค้างไว้ก่อนตอนหลังๆนี่นางสมหมายไม่ค่อยได้มานางสมหมายก็เลยสั่งน่ารักกับลูกชายว่าให้เอาผ้าทั้งหมดอ่ะเอามาให้คุณอัมพรซักว่าอย่างนั้นเสร็จแล้วก็จดไว้ว่าเท่าไรตอนนั้นจดไว้ครั้งแรก 56 บาทครั้งที่ 2 49 บาทครั้งที่ 3 60 บาทรวมทั้งหมด 165 บาท

บาปบุญคุณโทษ

นางสมหมายก็บอกกับน้ารัตน์สามีว่าเดี๋ยวมานะจะเอาเงินมาให้เฉพาะนางสมหมายมาก็ไม่เห็นจะเอาเงินเอาทองอะไรมาให้เฉยทำเฉยจนกระทั่งมาจนกลับไปแล้วอ่ะเกือบจะสิ้นเดือนนางสมหมายก็มาอีกก็ทำเฉยอีกคุณอัมพรก็ไม่ได้ทวงได้ถามอะไรจนกระทั่งน้ารัตน์ก็ถามเมียว่าหมายเมื่อไหร่จะซักผ้าสักทีเสร็จแล้วคุณอัมพรก็ได้ยินนางสมัคร

ว่าก็เอาไปให้คนข้างห้องซักสิเท่านั้นแหละน้ารัตน์ก็หอบผ้าทั้งหมดมาให้คุณอัมพรซักที่นี่คุณอัมพรก็เลยถือโอกาสถามน่ารักไอ้เรื่องที่เงินไว้ค้างไว้ก่อนนอนได้ยังไม่ได้จ่ายเลยนี่จะเอาใหม่มาซักอีกแล้วเหรอยังไม่ได้พูดอะไรนางสมหมายก็ตวาดแว๊ดข้ามห้องมาเลย เงินแค่นี้กูจะให้เมื่อไหร่ก็ได้แต่กูไม่ให้อ่ะถ้ามึงไม่ซักผ้าวันนี้ให้กูกูก็ไม่ให้

คุณอัมพรก็พูดบอกว่าถ้าไม่ได้เงินที่ค้างไว้ฉันก็ไม่ซักก็เถียงกันจนเจ้าของห้องเขาเข้ามาห้ามถึงได้เลิกรากันไปตั้งแต่นั้นมานางสมหมายก็ประกาศตัวเป็นศัตรูกับคุณอัมพรตลอดมาความเป็นเพื่อนเป็นมิตรก็ขาดสะบั้นลงตั้งแต่วันนั้นแต่ว่าคุณอัมพรไม่ได้สนใจหรือว่าเสียใจอะไรหรอกท้องข้างซ้ายนี่เขาก็ดีไม่เคยมีปัญหาอะไรจะมีข้อเสียบ้าง

ก็คือชอบยืมยืมโน่นยืมหนี้ยืมแล้วไม่เคยได้คืนน่ะอาทิเช่นยืมข้าวยืมแฟ๊บซักผ้าเนี่ยยืมผงชูรสแม้กระทั่งไม้ถูบ้านก็ยังอุตส่าห์มายืมที่เขามายืมบ่อยๆก็คือข้าวสารอาจจะยืมบ่อยมากกว่าเพื่อนทั้งๆที่รู้ว่าเขายืมไปแล้วแต่ไม่เคยคืนน่ะแต่ว่าคุณอัมพรก็ให้เขาไปก็คิดในใจว่าเขาคงไม่มีเขาถึงได้มายืมไม่งั้นเดี๋ยวจะเอาอะไรกินคุณอัมพรไม่เคยทวงนะ

เขาคืนให้ก็เอาเขาไม่คืนก็แล้วไปไม่ได้ว่าอะไรเพราะฉะนั้นปัญหาก็เลยไม่มีจัดสวนนางสมหมายดิเพราะประกาศเป็นศัตรูกันแล้วต่างคนต่างก็มองหน้ากันไม่ถูกอ่ะที่นี่ตื่นเช้ามานางสมหมายจะออกมานั่งที่หน้าบ้านคอยมองว่าคุณอัมพรที่จะทำอะไรบางครั้งคุณอัมพรเดินไปที่ร้านค้านางสมหมายเขาจะมองแล้วก็ถุยน้ำลายติดตามหลังมีอยู่วันนึง

เป็นวันพระคุณอัมพรนี่ตื่นขึ้นมาเช้าก็รีบทำกับข้าวกับข้าวใส่ปิ่นโตจะเอาไปวัดประมาณซัก 10:00 น คุณอัมพรแต่งตัวเสร็จจะไปวัดแต่งตัวก็คือใส่สร้อยคอใส่แหวนต่างหูนาฬิกาอะไรนะก็แต่งมาดูงามแบบที่เขาเรียกกันว่าแต่งไปวัดเนี่ยเพราะก้าวพ้นออกประตูเท่านั้นน่ะนางสมหมายเห็นเท่านั้นถึงจะเต้นเราเราพูดเสียงดังอีกครั้งคกทำไมไม่

ดูสาระรูปตัวเองซะก่อนแหมดูสิว่าตัวเองน่ะเป็นยังไงแต่งตัวไม่ดูสาระรูปเลยสัญชาติลาวแท้ๆโธ่อีลาวอีลาวคุณอัมพรนะไม่ได้เป็นราวหรอกคุณอัมพรเป็นคนเหนือแต่มาโตที่ชลบุรีที่นี่นางสมหมายพอเห็นก็แต่งตัวสวยก็อยู่ไม่ติดสิความอิจฉาเข้าครอบงำปากก็ตะโกนพูดกี่ครั้งกี่ครั้งมันจะเอาข้าวไปให้พระกินทำไมเพราะปากท้องตัวเองแล้ว

เหรอทำไมไม่ห่วงคนทางบ้านก่อนจะเอาไปให้คนอื่นกินต้องดูสภาพตัวเองก่อนนางสมหมายก็ว่าอะไรต่ออะไรอีกไม่รู้มากมายแต่คนเขาไม่สนใจฟังอ่ะวันนั้นทั้งวันนางสมหมายเหมือนกับหมาบ้านุ่งผ้าถุงกระโจมอกเดินไปบ้านโน้นทีบ้านนี้ทีไปเล่าให้เขาฟังชาวบ้านเขาไม่อยากฟังเขาก็เลยพูดว่ามึงจะไปธุระนั่งอีกคนบอกว่าจะไปรับหลาน

ที่โรงเรียนไม่มีเวลาแล้วนางสมหมายก็เลยเดินกลับบ้านมานั่งหน้าบ้านเอามือค้ำหัวแวะคิดมากเลยที่นี่นางสมหมายนี่จะหาเรื่องกับคุณอัมพรไม่เว้นแต่ละวันบางครั้งก็แกล้งเดินชนเกือบจะตกคูน้ำก็มีแต่คุณอัมพรก็คิดในใจว่าช่างจะทำอะไรก็ช่างมันเดี๋ยวกรรมก็ตามสนองมันเองนั่นแหละคุณอัมพรต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้เป็นหลายปี

จนกระทั่งวันหนึ่งนางสมหมายมาประกาศให้คนแถวๆนั้นได้ทราบว่ามีคนมาติดต่อขอซื้อสวนยางแล้วในราคา 1,200,000 บาทนางสมหมายนี่มีพี่ชาย 2 คนตัวนางสมหมายเป็นลูกคนที่ 3 ตกลงพี่ชายนางสมหมายก็บอกว่าให้นั่งสมหมายนะเป็นคนจัดการขายแล้วก็แบ่งกันตามสัดตามส่วนกันไปส่วนแม่นั้นใครจะเอาไปอยู่ด้วยก็แล้ว

แต่เพราะว่าบ้านที่แม่ของนางสมหมายอยู่นั้นน่ะพอขายที่สวนยางไปแล้วบ้านก็จะติดไปกับสวนยางไปด้วยอยู่ไม่ได้ความลืมตัวของใครบางคนก็ทำให้ตัวเขาเองนั้นได้รับความทุกข์อย่างคาดไม่ถึง

 

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง
โรงเรียนบ้านโป่งกระทิงล่าง